Note 215 — van de AVONTURELIJKE REYSE van WILLEM YSBRANTSZ. BONTEKOE van HOORN.

Op ’s lands vloot werden zij die op wacht slapende gevonden waren, volgens de geldende ordonnantiën, enkel voor den mast geleersd, d.w.z. met een eind touw op den blooten rug gegeeseld. Behalve „leerzen” of „laarzen” kende men ook „britsen”, ’t geen met een dunner touw geschiedde, zonder dat de kleeren werden uitgetrokken. Jongens werden niet gegeeseld, doch ontbloot en met een bos dunne touwtjes of twijgen gekastijd. De Ruyter „condemneerde” eens (in 1664, op ’t schip „de Spieghel”) vier man, „die haer wacht verslapen hadden, om drie weken lang voor het gantsche scheepsvolck stockvis te beucken”!—Van de ra vallen of loopen (ook: van de ra dansen) geschiedde van een tot zes malen: de veroordeelde moest in de groote mars klimmen en vandaar de ra afloopende zich in zee storten, waarna hij weder werd opgehaald.—Kielhalen is als een zwaardere vorm van deze straf te beschouwen, waarbij de „delinquent” onder de kiel van ’t schip door, aan ’t andere uiteinde der ra weder werd opgetrokken. Openlijke insubordinatie en muiterij werd gewoonlijk aldus gestraft, of naar omstandigheden ook strenger. Voor mindere ongehoorzaamheid, evenals voor diefstal, werd na ondergane geeseling van de ree geloopen, doch op het stelen van vivres stond als regel ’t hangen („executie met den koorde”). Wie aan boord het mes trok, „in evelen moede”, werd, na meestal eerst te zijn gekielhaald en geleersd, met een mes door de hand aan den mast gestoken, waarna hij moest blijven staan tot hij het er zelf uittrok. Nog in 1667 werd deze straf op „de Zeven Provinciën” toegepast. Wie „plockhaerde” of dronken was, werd geleersd en in de ijzers gezet. Wie een ander doodde, werd zonder verschooning bij den doode gelegd en met hem levend over boord gezet; in later tijd ook „gearquebuseerd”. Niet zelden ging een lijfstraf met korting der soldij gepaard.—Aldus leeren de artikel-brieven en journalen. ↑