Note 1 — Nowa redakcja przepisu o dzieleniu wyrazów.

Grammatik der altbulgarischen (altkirchenslavischen) Sprache. Heidelberg 1909, str. 53-4. 2. Możnaby mieć wątpliwości co do czw, ale to, zdaje się, nie zachodzi wcale w środku wyrazów prostych; po·czwara dzielimy tak, jak po·twora. 3. Przez zwartą rozumiemy też zwarto-szczelinową, a więc nietylko p, b, t, d, k, g, ale też c, dz, ć, dź, cz, dż. 4. To jest: płynna ustna lub nosowa. 5. Który zresztą wypowiada wprawdzie pesymistyczne zapatrywania na nową ortografję, ale mimo to stosuje ją w swym »Poradniku językowym« czyli liberum veta bynajmniej nie głosi. 6. Zeitschrift fur roman. Philologie 21, 199. 7. Grammaire historique de la langue française, 4 § 544 8. Essai sur la philosophie des sciences (I) XLVI nast. 9. Über den Naturlaut (Berlin 1853), 4. 10. de rerum natura 5, 1039 nast.: proinde putare aliquem tum nomina distribuisse | rebus et inde homines didicisse vocabula prima, | desiperest. nam cur hic posset cuncta notare | vocibus et varios sonitus emittere linguae, | tempore eodem alii facere id non ąuisse putentur? | praeterea si non alii quoque vocibus usi | inter se fuerant, unde insita notities est | utilitatis et unde data est huic prima potestas, | quid vellet, facere ut scirent animoque viderent? | ... postremo quid in hac mirabile tantoperest re, | si genus humanum, cui vox et lingua vigeret, | pro vario sensu varia res voce notaret? | cum pecudes mutae, cum denique saecla ferarum | dissimilis soleant voces variasque ciere, | cum metus aut dolor est et cum iam gaudia gliscunt, itd.—w zgodzie z krótkiem streszczeniem tego stanowiska, jakie daje sam Epikur u Diogenesa z Laerty 10, 75—6. 11. rozstrzelenia moje.