← Table of contents
History of Dogma, Volume 2

Note 501 — Chapter V

Neil Buchanan translation

Footnote 501:

(return)

See Irenæus, l.c., and elsewhere in the 2nd Book, Tertull. adv. Valent. in several passages. Moreover, Irenæus still treated the first 8 Ptolemaic æons with more respect than the 22 following, because here at least there was some appearance of a Biblical foundation. In confuting the doctrine of æons he incidentally raised several questions (II. 17. 2), which Church theologians discussed in later times, with reference to the Son and Spirit. "Quæritur quemadmodum emissi sunt reliqui æones? Utrum uniti ei qui emiserit, quemadmodum a sole radii, an efficabiliter et partiliter, uti sit unusquisque eorum separatim et suam figurationem habens, quemadmodum ab homine homo ... Aut secundum germinationem, quemabmodum ab arbore rami? Et utrum eiusdem substantiæ exsistebant his qui se emiserunt, an ex altera quadam substantia substantiam habentes? Et utrum in eodem emissi sunt, ut eiusdem temporis essent sibi?... Et utrum simplices quidam et uniformes et undique sibi æquales et similes, quemadmodum spiritus et lumina emissa sunt, an compositi et differentes"? See also II. 17. 4: "Si autem velut a lumine lumina accensa sunt... velut verbi gratia a facula faculæ, generatione quidem et magnitudine fortasse distabunt ab invicem; eiusdem autem substantive cum sint cum principe emissionis ipsorum, aut omnes impassibiles perseverant aut et pater ipsorum participabit passiones. Neque enim quæ postea accensa est facula, alterum lumen habebit quam illud quod ante eam fuit." Here we have already a statement of the logical reasons, which in later times were urged against the Arian doctrine.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings