Note 432 — Chapter IV
Neil Buchanan translation
Footnote 432:
(return)
The clearest expression of this is in Tatian 5, which passage is also to be compared with the following: Θεος ην εν αρχη, την δε αρχην λογου δυναμιν παρειληφαμεν. 'Ο γαρ δεσποτης των 'ολων, αυτος 'υπαρχων του παντος 'η 'υποστασις, κατα μεν την μηδεπω γεγενημενην ποιησιν μονος ην, καθο δε πασα δυναμις, 'ορατων τε και αορατων αυτος 'υποστασις ην, συν αυτω τα παντα συν αυτω δια λογικης δυναμεως αυτος και 'ο λογος, 'ος ην αυτο, 'υπεστησε. Θεληματι δε της απλοτητος αυτου προπηδα λογος, 'ο δε λογος, ου κατα κενου χωρησας, εργον πρωτοτοκον του πατρος γινεται. Τουτον ισμεν του κοσμου την αρχην. Γεγονε δε κατα μερισμον, ου κατα αποκοπην το γαρ αποτμηθεν του πρωτου κεχωρισται, το δε μεριοθεν οικονομας την 'αιρεσιν προσλαβον ουκ ενδεα τον 'οθεν ειληπται πεποιηκεν. Ωσπερ γαρ αρο μιας δαδος αναπτεται μεν πυρα πολλα, της δε πρωτης δαδος δια την εξαψιν των πολλων δαδων ουκ ελαττουται το φως, 'ουτω και 'ο λογος προελθων εκ της του πατρος δυναμεως ουκ αλογον πεποιηκε τον γεγεννηκοτα. In the identification of the divine consciousness, that is, the power of God, with the force to which the world is due the naturalistic basis of the apologetic speculations is most clearly shown. Cf. Justin, Dial. 128, 129.