Note 457 — Chapter IV
Neil Buchanan translation
Footnote 457:
(return)
Von Engelhardt, Christenthum Justin's, p. 432 f., has pronounced against its genuineness; see also my Texte und Untersuchungen I. 1, 2, p. 158. In favour of its genuineness see Hilgenfeld, Zeitschrift für wissenschaftliche Theologie, 1883, p. 26 f. The fragment is worded as follows: Πλασας 'ο Θεος κατ' αρχας τον ανθρωπον της γνωμης αυτου τα της φυσεως απηωρησεν εντολη μια ποιησαμενος την διαπειραν. Φυλαξαντα μεν γαρ ταυτην της αθαντου ληξεως πεποιηκεν εσεσθαι, παραβαντα δε της εναντιας. Ουτω γεγονως 'ο ανθρωπος και προς την παραβασιν ευθυς ελθων την φθοραν φυσικως εισεδεξατο. Φυσει δε της φθορας προσγενομενης ανανκαιον ην 'οτι σωσαι βουλομενος ην την φθοροποιον ουσιαν αφανισας. Τουτο δε ουκ ην 'ετερος γενεσθαι, ει μηπερ 'η κατα φυσιν ζωη προσεπλακη τω την φθοραν δεξαμενω, αφανιζουσα μεν την φθοραν, αθανατον δε του λοιπου το δεξαμενον διατηρουσα. Δια τουτο τον λογον εδεησεν εν σωματι γενεσθαι, 'ινα (του θανατου) της κατα φυσιν 'ημας φθορας ελευθερωση. Ει γαρ, 'ως φατε, νευματι μονον τον θανατον 'ημων απεκωλυσεν, ου προσηι μεν δια την βουλησιν 'ο θανατος, ουδεν δε ηττον φθαρτοι παλιν ημεν φυικην εν 'εαυτοις την φθοραν περιφεροντες.