← Table of contents
Histoire littéraire d'Italie (4/9)

Note 17 — PAR P. L. GINGUENÉ,

Reading edition

Note 17:

(retour)

On cite avec raison, comme une preuve de cette élégance, les vers ïambes suivants, qu'il fit pour une belle statue de Lucrèce, retrouvée dans des ruines au-delà du Tibre; Fabroni les cite,

ubi supr.

, p. 37:

Libenter occumbo, mea in præcordia Adactum habens ferrum: juvat meâ manu Id præstitisse quod viraginum priùs Nulla ob pudicitiam peregit promptiùs. Juvat cruorem contueri proprium, Illumque verbis execrari asperrimis. Sanguen mî acerbius veneno Colchico, Ex quo canis stygius vel hydra præferox Artus meos compegit in pœnam asperam; Lues flue, ac vetus reverte in toxicum; Tabes amara exi, mihi invisa et gravis, Quod feceris corpus nitidum et amabile. Nec interim suas monet Lucretia Civeis pudore et castitate semper ut Sint præditæ, fidemque servent integram Suis maritis, cum sit hæc Mavortii Laus magna populi ut castitate fœminæ Lætentur et viris mage istâ gloriâ Placere studeant quam nitore et gratiâ. Quin id probasse cœde vel meâ gravi Lubet, statim animum purum oportere extrahi Ab inquinati corporis custodiâ.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings