Note 27 — (1274–1287).
Nico van Suchtelen translation
Serventese. (Provençaals: sirventes) Een gedicht in terzinen, door een halven regel aan elkaar verbonden, naar het schema AAAb—BBBc. Meestal van politiek-religieusen inhoud, maar ook wel lyrisch.
Het dichten van een lofzang op een aantal vrouwen eener stad of streek tegelijk, was bij de oude troubadours niet zeldzaam. Dat Dante er juist zestig uitkiest heeft zonder twijfel een of andere, met zijn getallenmystiek in verband staande reden. Verschillende commentatoren meenen dat de Vrouwe die Dante tot scherm diende in dit verloren gedicht genoemd werd onder nummer dertig en dat op hààr de raadselachtige uitdrukking slaat: “en zij die ’t dertigst stond” in Dante’s sonnet: “Guido, ik wou” (Zie Aanhangsel).