Note 24 — XXVII.

»Komt kinderen! weest zoo dwaas niet! ’t zal een hond zijn, die een stuk brandend stroo draagt of ’t is een kat, die ze geplaagd hebben. Er zijn geen spoken, daar gelooven alleen domme menschen aan, kom, als je zoo aan mijn kleeren hangt, kan ik niet voort en we moeten gauw t’huis zijn. Je krijgt morgen middag ketan en kolak ketéla24 te eten als je flink voortstapt. We zijn vlak bij huis! Baji, hoû op met dat huilen, of ik zal je moeder zeggen, dat ze je een pak slaag geeft!”