Front matter
Reading edition
De Vliegende Kogel
Geïllustreerd door Jan Rinke Met versjes van Bram
Klein Fransje speelde met een schiet.
Dit was een dom gedoe,
Want eensklaps ging de kogel af,
Hier hielp geen pa of moe.
Klein Fransje schrok zich hall’f dood
En deed een flinken val.
Zijn wangen werden grutjes grauw,
Bij ’t hooren van den knal.
De kogel sloeg den spiegel stuk,
Tot duizend brokjes glas.
En boorde in den wand een gat,
Als of ’t boter was.
Een juffrouw met een kleinen hond
Liep in de middagzon
Die hond was jong, wou niet zoet mee
En trok zoo hard-ie kon.
De kogel schoot het touw in twee
De hond ging er van door
De juffrouw riep nu, in haar schik
Wat ben je zoet Azo’r.
Wat verderop schoot dan met gang
En met een flinken knal
De kogel door een picnictaart,
Dat was een vreemd geval.
Een elk was met het deeg bespat
Men keek elkander aan.
Wie of dien flauwen streek verzon
De pret had afgedaan.
Daar turnde aan ringen neefje Frans
En maakte een fijnen „zwaan”
De kogel sneed het touw in twee
Frans kwam dit duur te staan,
Hij viel terdege op zijn neus,
Hij schreeuwde als een man
Zijn moeder snelde ras nabij
Doch snapte niets ervan.
Klein Hansje toonde trotsch, verheugd,
Aan zijne kameraads
Zijn mooie tiencents luchtballon
Hans had als altijd praats.
De kogel trof de dunne draad
Ballon ging op de vlucht,
Hansje schrok er erg van
Boos keek hij naar de lucht.
Als steeds was meester boos op Kees
En schreef op ’t zwarte bord
„Ik vind dat Kees een bengel is.”
De kogel kwam gesnord.
Nam juist de B van bengel weg,
En wat las Keesje dan:
„Ik vind dat Kees een engel is,”
En Keesje bloosde er van.
Oom John verhuisde en riep: „Ik help mee,
Als men ’t klavier neerlaat.
En wees voorzichtig en gebruik
Een dikken stalen draad.”
Maar ’t duister noodlot zond ’t lood
Van Fransje door dien draad
En met een nooitgehoord muziek
Viel ’t mooi klavier op straat.
Tom had voor d’eerste keer een les
In ’t eedle zwemvermaak
Hij hing daar aan ’t hengel touw
Maar eensklaps liep ’t spaak.
De kogel brak ’t touw in twee
Tom ging als gek te keer
En nooit meer ging hij na dien schrik
Aan ’t hengeltouw ter leer.
Een roover op een stillen weg
Riep tot een wandelaar:
„Geef hier je geld!” en zwaaide erbij
Zijn stok met groot misbaar.
Op tijd trof Fransjes kogel toen
Des ruwen roovers arm
Het wapen viel hem uit de hand
Hij vluchtte met groot alarm.
Een sportsman op een motorfiets
Reed veertig mijl per uur
Hij had een kans op den eersten prijs
Maar eensklaps keek hij zuur.
De kogel trof het reservoir
Waar men benzien in doet
Een knal! De rijder lag in ’t zand
En riep: „O prijs, gegroet!”
Een baby zoog aan speen en flesch
Zuchtte van louter pret
Maar ’t snelle lood, in dolle vaart
Doorschoot de melkflesch net.
De baby met zijn leege flesch
Was boos en gilde schel
De moeder dacht: „De flesch reeds leeg?
Wat drinkt die bengel snel.”
Een knaap in badkuip koelte zocht
Hij plaste ferm de guit.
De kogel floot den geijser door
Het water spoot er uit.
De kuip spoot vol van stoomend nat
De knaap ging er van door
En langen tijd nam hij geen bad.
Al was het weder smoor.
Drie paartjes voeren in een boot
En hadden heel veel pret
De kogel schoot het bootje lek
Te water lag ’t sextet.
De heeren zwommen naar den kant
Namen de meisjes mee.
En doornat kwamen ze aan land,
Het bootje dreef naar zee.
Moeder had voor Vadertje
Een pudding klaargemaakt,
Die pudding werd zoowaarlijk ook
Juist midden in geraakt.
De kogel vloog toen door ons boek
Met steeds versnelde vaart,
En zette toen zijn zwerftocht voort
Zijn zwerftocht, rondom d’aard.