XXXIV.
Frederik van Eeden translation
Ga niet heen, liefste, zonder mijn afscheid.
Ik heb den ganschen nacht gewaakt en nu zijn mijn oogen zwaar van slaap.
Ik ben bang u te verliezen terwijl ik slaap.
Ga niet heen, mijn liefste, zonder afscheid.
Ik schrik op en strek mijn handen uit om u aan te raken. Ik vraag mij af: is het een droom?
Kon ik uw voeten maar omstrikken met mijn hart en vasthouden aan mijn borst!
Ga niet heen, mijn liefste, zonder afscheid.