Note 1 — XXV. EEN HUISELIJK TAFEREEL.

—Luister verder. De hertog had een eenige dochter; het toeval wilde dat ik het leven van die dochter redde. Toen ter tijd was ik een aanzienlijk edelman, vol geloof, vol eerzucht, vol hoop en verwachting, officier bij de marine van den koning van Frankrijk. De hertog moedigde mijne liefde voor zijne dochter aan, voerde haar, als het ware, in mijne armen, en daar Frankrijk en Spanje destijds met elkaar in oorlog waren liet hij te Cadix ons huwelijk in het geheim voltrekken1. Maar slechts enkele dagen daarna ontvoerde hij zijne dochter en nam met haar de vlucht; en toen ik mij vervoegde aan zijn paleis om van hem mijne vrouw op te eischen, was hij reeds vertrokken en werd mij door een bediende dit geschrift overhandigd.