Editorial note — Het gras verbergt en de regen wischt uit.
Reading edition
Hoe vreemd het lot hem was, hij leefde.
Deez’ steen dekt thans zijn asch. Hij sneefde,
Toen hij zijn Engel niet meer zag.
De dood kwam zachtkens hem bevrijden,
En volgde op zijn maatloos lijden,
Zooals de nacht wijkt voor den dag.