← Table of contents
Blackwood's Edinburgh Magazine, Vol. LXXXI, No. 496, February 1857

Volume 81 / Part 2 / Book 3 — ENDNOTES:

Reading edition

TRANSCRIBER’S NOTES

Page Changed from Changed to

135 hordes which overthrow in succession hordes which overthrew in succession

174 Ἄγε Σωγράφων ἄριστε Γράφε Σωγράφων ἄριστε Τεχνοκοίρανε ῥόδαιε Ἀπεοῦσαν ὡς ἂν εἴπω Γράφε τὴν ἐμὴν ἑταιραν Ἄγε Ζωγράφων ἄριστε Γράφε Ζωγράφων ἄριστε Τεχνοκοίρανε ῥόδειε Ἀπεοῦσαν ὡς ἂν εἴπω Γράφε τὴν ἐμὴν ἑταίραν

175 Γράφε μοι Βάθυλλον οὕτω Τὸν ἑταῖρον ὡς διδάσκω Λιπαρὰς κόμας ποίησον Τὰ μὲν ἔνδοθεν μελαίνας, Τὰ δ’ ες ἄκρον ἡλιωσας Ἕλικας δ’ ἐλαυθέρους μοι Πλοκάμων, ἀτακτα συνθεὶς, Ἄφες, ὡς θέλωσι, κεῖσθαι Απαλὸν δὲ καὶ δροσῶδες Στεφέτω μέτωπον, ὀφρὺς Κυανωτέρη δρακόντων. Μέλας ὄμμα γοργὸν ἔστω, Κεκερασμένον γαλήνῃ* Τὸ μὲν ἐξ Ἄρηος ἕλκον Το δε τῆς καλῆς Κυθήρης Ἵνα τις τὸ μὲν φοβῆται Τὸ δ’ ἀπ’ ἐλπίδος κρεμᾶται. Ῥοδίνην δ’, ὁποια μῆλον Χνοΐην ποίει παρειήυ* Ερυθημά δ’ ὡς ἄν Αἰδοῦς (Λύνασαι) πάλιν ποίησον. Τὸ δὲ χεῖλος, οὐκ ἔτ’ οἶδα Τίνι μοι τροπῳ ποιήσεις * * Ἁπαλὸν, γέμοντε πειθοῦς —— Τὸ δὲ πᾶν, ὁ κηρὸς αὐτὸς Ἐχέτω λαλῶν σιωπῇ. Μετὰ δὲ πρόσωπον ἔστω Τὸν Ἀδώνιδος παρελθὼν, Ἐλεφάντινος τράχηλος. Μεταμάζιον δε ποίει Δίδυμάς τε χεῖρας Ἑρμοῦ; Πολυδεύκεος δε μηροὺς Λιονυσίην δὲ νηδύν. Φθονερηὺ ἔχεις δὲ τέχνηυ, Ὅτι μὴ τὰ νῶτα δεῖξαι, Δύνασαι* τὰ δ’ ἦν ἀμείνω. Τί πόδας με δεῖ δί δάσκειν; Λάβε μισθὸν, ὅσσον εἴπῃς. Τὸν Ἐκηβόλον δὲ τοῦτον Καθελὼν, ποίει Βάθυλλον. Ὅτε δ’ ἐς Σαμου ποτ’ ἐλθης Γράφε Φοῖβον ἐκ Βαθύλλον. Τὸν ἑταῖρον ὡς διδάσκω Λιπαρὰς κόμας ποίησον Τὰ μὲν ἔνδοθεν μελαίνας, Τὰ δ’ ες ἄκρον ἡλιωσας Ἕλικας δ’ ἐλαυθέρους μοι Πλοκάμων, ἀτακτα συνθεὶς, Ἄφες, ὡς θέλωσι, κεῖσθαι Απαλὸν δὲ καὶ δροσῶδες Στεφέτω μέτωπον, ὀφρὺς Κυανωτέρη δρακόντων. Μέλας ὄμμα γοργὸν ἔστω, Κεκερασμένον γαλήνῃ* Τὸ μὲν ἐξ Ἄρηος ἕλκον Το δε τῆς καλῆς Κυθήρης Ἵνα τις τὸ μὲν φοβῆται Τὸ δ’ ἀπ’ ἐλπίδος κρεμᾶται. Ῥοδίνην δ’, ὁποια μῆλον Χνοΐην ποίει παρειήυ* Ερυθημά δ’ ὡς ἄν Αἰδοῦς (Λύνασαι) πάλιν ποίησον. Τὸ δὲ χεῖλος, οὐκ ἔτ’ οἶδα Τίνι μοι τροπῳ ποιήσεις * * Ἁπαλὸν, γέμοντε πειθοῦς —— Τὸ δὲ πᾶν, ὁ κηρὸς αὐτὸς Ἐχέτω λαλῶν σιωπῇ. Μετὰ δὲ πρόσωπον ἔστω Τὸν Ἀδώνιδος παρελθὼν, Ἐλεφάντινος τράχηλος. Μεταμάζιον δε ποίει Δίδυμάς τε χεῖρας Ἑρμοῦ; Πολυδεύκεος δε μηροὺς Λιονυσίην δὲ νηδύν. Φθονερηὺ ἔχεις δὲ τέχνηυ, Ὅτι μὴ τὰ νῶτα δεῖξαι, Δύνασαι* τὰ δ’ ἦν ἀμείνω. Τί πόδας με δεῖ δί δάσκειν; Λάβε μισθὸν, ὅσσον εἴπῃς. Τὸν Ἐκηβόλον δὲ τοῦτον Καθελὼν, ποίει Βάθυλλον. Ὅτε δ’ ἐς Σαμου ποτ’ ἐλθης Γράφε Φοῖβον ἐκ Βαθύλλον.

Fixed typos; non-standard spelling and dialect retained.

Renumbered footnotes and moved them all to the end of the final chapter.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings