← Table of contents
Bibliomania; or Book-Madness

Note 463 — The Alcove. (continued 2)

Reading edition

Ie te confesse bien que le fleuve de Seine A le cours grand et long, mais tousiours il attraine Avec soy de la fange, et ses plis recourbrez, Sans estre iamais nets, sont tousiours embourbez: Vn petit ruisselet a tousiours l'onde nette, Aussi le papillon et la gentille auette Y vont puiser de l'eau, et non en ces torrens Qui tonnent d'vn grand bruit pas les roches courant: Petit Sonnets bien faits, belles chansons petites, Petits discourds gentils, sont les fleurs des Charites, Des Sœurs et d'Apollon, qui ne daignent aymer Ceux qui chantent une œuvre aussi grand que la mer, Sans riue ny sans fond, de tempestes armée Et qui iamais ne dort tranquille ny calmée. Poems de Ronsard; fol. 171. Paris 1660. 12mo.

These are pretty lines, and have a melodious flow; but Ronsard, in his 8 and 9 feet metres, is one of the most fascinating of the old French poets. The subject, above alluded to by Lysander, may be yet more strongly illustrated: for thus speaks Spizelius upon it. 'Solent viri multijugæ lectionis, qui avidè, quos possunt versant libros, ut in mentis ventrem trajicere eos velle, totosque devorare videantur, elegantis proverbii salivâ Librorum Helluones nuncupari; ipso quidem Tullio prælucente, qui avidos lectores librorum, ac propemodum insiatiables Helluones dixit, siquidem vastissima volumina percurrant, et quicquid boni succi exprimere possunt, propriis et alienis impendant emolumentis." Again: "Maxima cum sit eorum Literarum stoliditas, qui, quod nocte somniarunt, continuo edunt in lucem, neque ipsa virium imbecillitate suarum, ab arduo scribendi munere et onere, sese revocari patiuntur," &c. Infelix Literatus; pp. 295, 447. Morof is worth our notice upon this subject: "Veniamus ad Bibliothecas ipsas, quales vel privatæ sunt, vel publicæ. Illæ, quanquam in molem tantam non excrescant ut publicæ; sunt tamen etiam inter privatos viri illustres et opulenti qui in libris omnis generis coemendis nullis parcunt sumptibus. Quorum βιβλιομανίαν reprehendit Seneca Ep. 2. 45, et de Tranquil. animi c. 9, ridet Lucianus in libello πρὸς ἀπαίδευτον και πὁλλὰ βιβλἰα ᾽ωνουμενον; et Auson. epigr. 43. Sunt ita animati nonnulli, ut

magno de flumine malint Quam de fonticulo tantundem sumere;

cum vastioris Bibliothecæ minor interdum usus sit, quam ejus quæ selectis paucioribus libris constat." Polyhist. Literar. vol. i., p. 21. He goes on in a very amusing manner; but this note may be thought already too long.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings