← Table of contents
Arrian on coursing

Note 87 — ARRIAN ON COURSING.

William Dansey translation

The following lines complete the accurate portrait of the Cilician poet:

Oppian. Cyneg. i. 406.

τὼ πρόσθεν δέ τ’ ὀλιζοτέρω πόδε ἔστων, ὀρθοτενεῖς κώλων ταναοὶ δολιχήρεες ἱστοὶ, εὐρέες ὠμοπλάται, πλευρῶν ἐπικάρσια ταρσὰ, ὀσφύες εὔσαρκοι, μὴ πίονες· αὐτὰρ ὄπισθε στριφνή τ’ ἐκτάδιός τε πέλοι δολιχόσκιος οὐρή. τοῖοι μὲν ταναοῖσιν ἐφοπλίζοιντο δρόμοισι δόρκοις, ἠδ’ ἐλάφοισιν, ἀελλόποδί τε λαγωῷ.

Nemesian is brief, but highly illustrative:

Nemesian. Cyneg. 106.

Elige tunc cursu facilem, facilemque recursu, Seu Lacedæmonio natam, seu rure Molosso, Non humili de gente canem. Sit cruribus altis, Sit rigidis, multamque gerat sub pectore lato Costarum, sub fine decenter prona, carinam, Quæ sensim sursùs siccâ se colligat alvo, Renibus ampla satis vadis, diductaque coxas, Cuique nimis molles fluitent in cursibus aures.

Alcon.

Fracastorius’s canine portrait, “Sint armi lati, sint æquè pectora lata,” &c. are of doubtful application.

Onomasticon. L. v. c. x.

Pollux adds to the perfection of the fore-legs by saying they should be μὴ προὔχοντα κατὰ τοὺς ἀγκῶνας—“not out at the elbows:” and Xenophon would have the Spartan dog straight both in the leg and at the elbow.

Belisarius de Venatione.

“Ilia sint angusta et compressa: venter exilis, nam crassus currentem gravat. Crura alta, brachia non æquè, ne leporis capturam impediant. Anteriores pedes, ut in fele, rotundi potius quàm longi.”

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings