Note 254 — ARRIAN ON COURSING.
William Dansey translation
Εὐωχοῦνται αὐτοί τε καὶ οἱ κύνες.
Gratii Cyneget. 483.
Idcircò aeriis molimur compita lucis Spicatasque faces (sacrum) ad nemora alta Dianæ Sistimus, et solito catuli velantur honore; Ipsaque per flores medio in discrimine luci Stravêre arma, sacris et pace vacantia festâ. Tum cadus, et viridi fumantia liba feretro Præveniunt, tenerâque extrudens cornua fronte Hœdus, et ad ramos etiamnum hærentia poma, Lustralis de more sacri, quo tota juventus Lustraturque Deæ, proque anno reddit honorem. Ergo impetrato respondet multa favore Ad partes quâ poscis opem, seu vincere silvas, Seu tibi fatorum labes exire minasque Cura prior, tua magna fides tutelaque Virgo.
To the hunting jubilations of our early annals (when Dian’s revels were scarce exploded) John of Salisbury alludes in hisDe Nugis Curialium L. i. c. iv. Policraticus: “Si vero clariore prædâ, cervo fortè vel apro, venantium labor effulserit, fit plausus intolerabilis, exultant venatores, caput prædæ et solemnia quædam spolia triumphantibus præferuntur, regem Cappadocum captum credas. Sic cornicines et tibicines videas victoriæ gloriam declarare.”