Note 1 — HOOFDSTUK XVIII.

„Dat is ongelijk mijnheer! We werkten met ons drieën. Eens maakten we op één dag anderhalf once: ’t goud stond toen £ 3.18 per once; later werkten we dikwijls drie weken lang voor een paar pennyweights1. Toen was het honger lijden, mijnheer, want de levensmiddelen zijn hier tienmaal zoo duur als in de bush of in Brisbane; zoo gauw ik zag, dat het misliep, ben ik er alleen op uitgegaan en zoo diep als ik durfde de bergen in. Ik nam geen cradle mee, alleen houweel, spade en schotels, en toch heb ik daar in een maand meer gemaakt, dan hier in een half jaar. ’t Is alles toeval en geluk, mijnheer! En zenuwachtig dat je er van wordt—dat kunt u haast niet gelooven; als je zoo langzamerhand dat goud op den bodem ziet zakken, en het laagje al dikker en dikker worden, kun je den schotel haast niet meer vasthouden van het beven.”