Note 434 — CAPITOLO X.
Reading edition
«Nam si Virgilius, maximus poetarum, apud Octavianum imperatorem tantum promeruit ut pro duobus quos ad laudem sui ediderat versibus, Neapolis civitatis, simulque Calabriae dominatus caducam ab eo receperit retributionem, multo melius etc.» Alloq. ad reg. Roger. ap. Muratori, Scriptorr. rer. it. V, p. 644. A questa munificenza di Augusto verso Virgilio allude anche Guglielmo Pugliese nella chiusa del suo poema:
«Nostra, Rogere, tibi cognoscis carmina scribi; mente tibi laeta studuit parere poeta; semper et auctores hilares meruere datores. Tu, duce romano dux dignior Octaviano, sis mihi, quaeso, boni spes, ut fuit ille Maroni.»
Ap. Muratori, Script. rer. it. V, p. 278.