Note 232 — CAPITOLO VI.

Fra i più notevoli giovi rammentare Isidoro.-Smaragdo (IX sec.) trae anch'egli esempi dalla vulgata (Cfr. Thurot, op. cit. p. 63), e dice di farlo espressamente: «... quem libellum non Maronis aut Ciceronis vel etiam aliorum paganorum auctoritate fulcivi, sed divinarum scripturarum sententiis adornavi, ut lectorem meum iocundo pariter artium et iocundo scripturarum poculo propinarem, ut grammaticae artis ingenium et scripturarum pariter valeat comprehendere sensum.» Smaragd. Prolog. tractat. in part. Donat. ap. Keil, De quibusdam grammaticis latinis infimae aetatis (Erlangen, 1868) p. 20. Anche in fatto di retorica ebbe luogo un simile procedimento. Beda l'adotta di proposito nel suo De schematibus et tropis: «Sed ut cognoscas, dilectissime fili, cognoscant omnes qui haec legere voluerint, quia sancta scriptura ceteris scripturis omnibus non solum auctoritate quia divina est, vel utilitate quia ad vitam ducit aeternam, sed et antiquitate et ipsa praeeminet positione dicendi, placuit mihi collectis de ipsa exemplis ostendere, quia nihil huiusmodi schematum sive troporum valent praetendere saecularis eloquentiae magistri, quod non illa praecesserit» ap. Halm, Rhett. latt. minores p. 607.