← Table of contents
Villainage in England

Note 135 — Chapter II

Reading edition

Bracton, f. 194, 195. Bracton's text has been rendered almost unintelligible here by the careless punctuation of his editors, and Sir Travers Twiss' translation is as wrong and misleading as usual. I will just give the passage in accordance with the reading of Digby, 222 (Bodleian Libr.), which is the best of all the MSS. I have seen: 'Quia esto quod seruus uelit manumitti et cum nichil habeat proprium eligat fidem alicuius qui eum emat quasi pro denariis suis, per talem emptionem non consequitur emptus aliquam libertatem nisi tantum quod mutat dominum. In re empta in primis solui debet pretium, postea sequitur traditio rei: soluitur hic pretium pro natiuo, set nulla subsequitur traditio, sed semper manet in uillenagio quo prius. Si tenementum adquirat tenendum libere et heres manumissoris uel alius successor eum eiciat, si petat per assisam et heres opponat uillenagium, et villanus replicet de manumissione et emptione, heres triplicare poterit, quod imperfecta fuit emptio siue manumissio eo quod nunquam in uita uenditoris subsecuta fuit traditio, et ita talis semper remanebit sub potestate heredis.'

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings