Note 22 — An Account of a journey round the ancient Ionia, from Smyrna, thro St. George’s, Magnesia, Durguthli, Sardis, Birghée, Tyria, Ephesus, and back to Smyrna, in the year MDCXCIX.
Reading edition
Καὶ γάρ τ’ ἠΰκομος Νιόβη ἐμνήσατο σίτου, etc.
Νῦν δέ που ἐν πέτρῃσιν, ἐν οὔρεσιν οἰοπόλοισιν Ἐν Σιπύλῳ, ὅθι φασὶ θεάων ἔμμεναι εὐνὰς Νυμφάων, αἵτ’ ἀμφ’ Ἀχελώϊον ἐῤῥώσαντο, Ἔνθα, λίθος πὲρ ἐοῦσα θεῶν ἐκ κήδεα πέσσει.
Hom. Iliad. ω. 602. On which passage the Scholia, usually ascribed to Didymus, have the following remark: Θρηνοῦσαν οὖν τὴν Νιόβην ἀφάτως τὸ τοιοῦτον δυστύχημα, Ζεὺς ἐλεήσας εἰς λίθον μετέβαλεν, ὃς καὶ μέχρι νῦν ἐν Σιπύλῳ τῆς Φρυγίας ὁρᾶται παρὰ πάντων πηγὰς δακρύων προϊέμενος. And Pausanias, Attic. Lib. i. cap. 21. says: Ταύτην τὴν Νιόβην καὶ αὐτὸς εἶδον ἀνελθὼν ἐς τὸν Σίπυλον τὸ ὄρος. Ἥδε πλησίον μὲν πέτρα καὶ κρημνός ἐστιν, οὐδὲν παρόντι σχῆμα παρεχόμενος γυναικὸς, οὔτε ἄλλως, οὔτε πενθούσης· εἰ δέ γε ποῤῥωτέρω γένοιο, δεδακρυμένην δόξεις ὁρᾷν καὶ κατηφῆ γυναῖκα.