Note 44 — DESCRIPTION OF A JOURNEY FROM UPPER EGYPT THROUGH THE DESERTS OF NUBIA TO BERBER AND SUAKIN, AND FROM THENCE TO DJIDDA IN ARABIA. (continued 4)
Reading edition
Excisio clitoridis. The custom is very ancient. Strabo (p. 284) says—και τοῦτο δὲ τῶν ζηλουμένων μάλιστα παρ᾽ αὐτοῖς (τοῖς Αἰγυπτίοις) τὸ πάντα τρέφειν τὰ γεννωμένα παιδία, καὶ τὸ περιτέμνειν, καὶ τὰ θήλεα ἐκτέμνειν. ὅπερ καὶ τοῖς Ἰουδαίοις νόμιμον καὶ οὗτοι δὲ εἰσὶν Αἰγύπτιοι.
Its effect in rendering them Mukhaeyt has not been noticed by the ancients. Cicatrix, post excisionem clitoridis, parietes ipsos vaginæ, foramine parvo relicto, inter se glutinat. Cum tempus nuptiarum adveniat, membranam, a quâ vagina clauditur, coram pluribus pronubis inciditur, sponso ipso adjuvante. Interdum evenit ut operationem efficere nequeant sine ope mulieris aliquæ expertæ, quæ scalpello partes in vaginâ profundius rescindit. Maritus crastinâ die cum uxore plerumque habitat: unde illa Araborum sentenzia, “Leilat ed-dokhlé messel leilat el fatouh” (ليلة الدُخله مشل ليلة الفتوح) i. e. post diem aperturæ, dies initus. Ex hoc consuetudine fit ut sponsus nunquam decipiatur, et ex hoc fit ut in Ægypto Superiori innuptæ repulsare lascivias hominum parum student, dicentes, “Tabousny wala’ takhergany” (تبوسني ولا تخرقني). Sed quantum eis sit invita hæc continentia, post matrimonium demonstrant, libidini quam maxime indulgentes.