Note 27 — THE LIFE OF WILLIAM HARVEY, M.D.

There is much information on the life of Harvey in the inscription upon the copper-plate which was attached to his portrait in the old College of Physicians. I give it entire, anxious to set before the reader every authentic word of his times that was uttered of Harvey. This inscription, but, unless I mistake, abbreviated, may be found in printed letters under the bust of Harvey in the theatre of the Royal College of Physicians:

GULIELMUS HARVÆUS, Anglus natus, Galliæ, Italiæ, Germaniæ hospes, Ubique Amor et Desiderium, Quem omnis terra expetisset Civem, Medicinæ Doctor, Coll. Med. Lond. Socius et Consiliarius, Anatomes, Chirurgiæque Professor, Regis Jacobi Familiæ, Caroloque Regi Medicus, Gestis clarus, omissisque honoribus, Quorum alios tulit, oblatos renuit alios, Omnes meruit. Laudatis priscorum ingeniis par; Quos honoravit maxime imitando, Docuitque posteros exemplo. Nullius lacessivit famam, Veritatis studens magis quam gloriæ, Hanc tamen adeptus Industria, sagacitate, successu nobilis Perpetuos sanguinis æstus Circulari gyro fugientis, seque sequentis, Primus promulgavit mundo. Nec passus ultrà mortales sua ignorare primordia, Aureum edidit de ovo atque pullo librum, Albæ gallinæ filium. Sic novis inventis Apollineam ampliavit artem, Atque nostrum Apollinis sacrarium augustius esse Tandem voluit; Suasu enim et cura D. D. Dⁿⁱ. Francisci Prujeani Præsidis Et Edmundi Smith Electoris An. MDCLIII, Senaculum, et de nomine suo Musæum horto superstruxit, Quorum alterum plurimis libris et Instrumentis Chirurgicis, Alterum omnigena supellectile ornavit et instruxit, Medicinæ Patronus simul et Alumnus. Non hic anhela substitit Herois Virtus, impatiens vinci Accessit porro Munificentiæ decus: Suasu enim et consilio Dⁿⁱ. Dʳⁱˢ. Edv. Alstoni Præsidis, Anno MDCLVI Rem nostram angustam prius, annuo LVI. l. reditu auxit, Paterni Fundi ex asse hæredem collegium dicens; Quo nihil Illi charius Nobisve honestius. Unde ædificium sartum tectum perennare, Unde Bibliothecario honorarium suum, suumque Oratori Quotannis pendi; Unde omnibus sociis annuum suum convivium, Et suum denique (quot menses) conviviolum censoribus parari, Jussit. Ipse etiam pleno theatro gestiens se hæreditate exuere, In manus Præsidis syngrapham tradidit. Interfuitque Orationi veterum Benefactorum novorumque Illicio, Et Philotesio Epulo; Illius auspicium et pars maxima; Hujus conviva simul et convivator. Sic postquam satis sibi, satis nobis, satis gloriæ, Amicis solum non satis, nec satis patriæ, vixerat, Cœlicolûm atria subiit Jun. iii, MDCLVII. Quem pigebat superis reddere, sed pudebat negare: Ne mireris igitur Lector, Si quem marmoreum illic stare vides, Hic totam implevit tabulam. Abi et merere alteram.