Note 50 — Chapter II · HABITS WHEN WILD.

“Sunt item quæ appellantur Alces. Harum est consimilis capreis figura, et varietas pellium; sed magnitudine paulo antecedunt, mutilæque sunt cornibus, et crura sine nodis articulisque habent; neque quietis causa procumbunt; neque, si quo afflictæ casu considerunt, erigere sese aut sublevare possunt. His sunt arbores pro cubilibus; ad eas sese applicant, atque ita, paulum modo reclinatæ, quietem capiunt, quarum ex vestigiis cum est animadversum a venatoribus, quo se recipere consueverint, omnes eo loco, aut a radicibus subruunt aut accidunt arbores tantum, ut summa species earum stantium relinquatur. Huc cum se consuetudine reclinaverint, infirmas arbores pondere affligunt, atque una ipsæ concidunt.” (Cæsar, De Bello Gall. lib. vi. ch. xxvii.)

The same fiction was extended by the early Arabian travellers to the rhinoceros, and in the MS. of the voyages of the “Two Mahometans,” it is stated that the rhinoceros of Sumatra “n’a point d’articulation au genou ni à la main.” (Relations des Voyages, etc. Paris, 1845, vol. i. p. 29.)