Note 82 — Chapter V · LOGIC OF THE STOICS.

Plut. St. Rep. 43, 4, p. 1054: τὴν ὕλην ἀργὸν ἐξ ἑαυτῆς καὶ ἀκίνητον ὑποκεῖσθαι ταῖς ποιότησιν ἀποφαίνουσι, τὰς δὲ ποιότητας πνεύματα οὔσας καὶ τόνους ἀερώδεις οἷς ἂν ἐγγένωνται μέρεσι τῆς ὕλης εἰδοποιεῖν ἕκαστα καὶ σχηματίζειν. It is a carrying out of the Stoic teaching (as Simpl. 57, ε, remarks) for Plotinus to reduce ποιότης to the class-conception of δύναμις (Enn. vi. 1, 10, 574, β). But the Stoic definition of δύναμις (quoted by Simpl. 58, α—ἡ πλειόνων ἐποιστικὴ συμπτωμάτων, with the additional words καὶ κατακρατοῦσα τῶν ἐνεργειῶν—does not directly refer to ποιότης. Ποιότης may also be connected with the λόγος σπερματικός. See Plotin. i. 29, 593, A: εἰ δὲ τὰ ποιὰ ὕλην ποιὰν λέγοιεν, πρῶτον μὲν οἱ λόγοι αὐτοῖς ἔνυλοι ἀλλ’ οὐκ ἐν ὕλῃ γενόμενοι σύνθετόν τι ποιήσουσιν … οὐκ ἄρα αὐτοὶ εἴδη οὐδὲ λόγοι. Diog. vii. 148: ἔστι δὲ φύσις ἕξις [= ποιότης] ἐξ αὐτῆς κινουμένη, κατὰ σπερματικοὺς λόγους ἀποτελοῦσά τε καὶ συνέχουσα τὰ ἐξ αὐτῆς, κ.τ.λ. ↑