Note 47 — Chapter V · LOGIC OF THE STOICS.
Oswald J. (Oswald Joseph) Reichel translation
In Sext. Math. vii. 244, ἀληθεῖς φαντασίαι are, first of all, literally explained to be φαντασίαι, ὧν ἔστιν ἀληθῆ κατηγορίαν ποιήσασθαι· then, under the head of true φαντασίαι, the καταληπτικαὶ and οὐ καταληπτικαὶ are distinguished, i.e., notions which are accompanied by a clear impression of being true, and such as are not; and, in conclusion, φαντασία καταληπτικὴ is defined: ἡ ἀπὸ τοῦ ὑπάρχοντος καὶ κατ’ αὐτὸ τὸ ὑπάρχον ἐναπομεμαγμένη καὶ ἐναπεσφραγισμένη, ὁποία οὐκ ἂν γένοιτο ἀπὸ μὴ ὑπάρχοντος. This definition is afterwards more fully explained. The same explanation is given Ibid. 402 and 426; viii. 85; Pyrrh. ii. 4; iii. 242; Augustin. c. Acad. ii. 5, 11; Cic. Acad. ii. 6, 18. Diog. vii. 46: τῆς δὲ φαντασίας τὴν μὲν καταληπτικὴν τὴν δὲ ἀκατάληπτον· καταληπτικὴν μὲν, ἣν κριτήριον εἶναι τῶν πραγμάτων φασὶ, τὴν γινομένην ἀπὸ ὑπάρχοντος κατ’ αὐτὸ τὸ ὕπαρχον ἐναπεσφραγισμένην καὶ ἐναπομεμαγμένην· ἀκατάληπτον δὲ τὴν μὴ ἀπὸ ὑπάρχοντος, ἢ ἀπὸ ὑπάρχοντος μὲν, μὴ κατ’ αὐτὸ δὲ τὸ ὑπάρχον, τὴν μὴ τρανῆ μηδὲ ἔκτυπον. Ibid. 50. ↑