Note 46 — Chapter V · LOGIC OF THE STOICS.

Plut. Sto. Rep. 10 (see p. 66, 1); Ibid. 47, 12: καὶ μὴν ἔν γε τοῖς πρὸς τοὺς Ἀκαδημαϊκοὺς ἀγῶσιν ὁ πλεῖστος αὐτῷ τε Χρυσίππῳ καὶ Ἀντιπάτρῳ πόνος γέγονε περὶ τοῦ μήτε πράττειν μήτε ὁρμᾶν ἀσυγκαταθέτως, ἀλλὰ πλάσματα λέγειν καὶ κενὰς ὑποθέσεις τοῦς ἀξιοῦντας οἰκείας φαντασίας γενομένης εὐθὺς ὁρμᾶν μὴ εἴξαντας μηδὲ συγκατατιθεμένους. Ibid. adv. Col. 26, 3, p. 1122: τὴν δὲ περὶ πάντων ἐποχὴν οὐδ’ οἱ πολλὰ πραγματευσάμενοι καὶ κατατείναντες εἰς τοῦτο συγγράμματα καὶ λόγους ἐκίνησαν· ἀλλ’ ἐκ τῆς Στοᾶς αὐτῆς τελευτῶντες ὥσπερ Γοργόνα τὴν ἀπραξίαν ἐπάγοντες ἀπηγόρευσαν. Epict. (Arrian. Diss. i. 27, 15) quietly suppresses a Sceptic by saying: οὐκ ἄγω σχολὴν πρὸς ταῦτα. Following also the Stoic line, Cic. Acad. ii. 10–12, makes Antiochus argue that Scepticism makes all action impossible. ↑