Note 168 — Chapter IV
Reading edition
“Et hoc verbo monere satis est, Τύχης nomine contineri omnem rerum actionumque efficientiam, quæ a Virtute disjuncta, nec in hominis potestate posita est; sive illa ut casus et temeritas, sive ut divina providentia informetur.”—Wyttenbach. Schlemm says that this tract and the De Alexandri sive virtute sive fortuna are “meræ exercitationes rhetoricæ in quibus certam quandam philosophiam persequi in animo non habebat.” Yet the rhetoric of the De Fortuna Romanorum is in wonderful harmony with Plutarch’s mature opinion as deliberately expressed in the De Republica Gerenda.