Note 462 — Chapter II · (continued 3)
Reading edition
Ib. “Quæ mentis elatio ita excrevit in eo ut, quemadmodum dicebatur, crederet et publica voce assereret nullum sanctorum cuiquam apud Deum posse prodesse, et ideo nec se velle, nec aliquem sapientem debere, beatum Petrum seu quemlibet alium quo se juvaret interpellare.”