Note 376 — FIRST SECTION. (continued 3)

Herodian, Historiarum Libri Octo, edit. Th. Guil. Irmisch. Leipzig 1780. 8vo., Vol. II. Bk. IV. ch. 12.: εἰς τοῦτον οὖν, ὡς μηδὲ στρατιωτικὸν, μηδὲ γενναῖον, δημοσίᾳ πολλάκις ἀπέσκωπτε, καὶ μέχρις αἰσχρᾶς βλασφημίας· ἐπεὶ γὰρ ἤκουεν αὐτὸν καὶ διαίτη ἐλευθερίῳ χρώμενον, καὶ τὰ φαῦλα καὶ ἀπεῤῥιμμένα τῶν ἐδεσμάτων καὶ ποτῶν μυσαττόμενον, οἷς, ὡς στρατιωτικὸς δὴ, ὁ Ἀντωνῖνος ἔχαιρε, χλαμύδιον ἤ τινα ἄλλην ἐσθῆτα ἀμφιεσάμενον ἀστειοτέραν, εἰς ἀνανδρίαν καὶ θήλειαν νόσον διέβαλλεν, ἀεί τε ἀποκτενεῖν ἠπειλει· ἅπερ οὐ φέρων ὁ Μακρῖνος, πάνυ ἤσχαλλε· συνέβη δέ τι καὶ τοιοῦτον κ. τ. λ. for translation see text. A somewhat similar circumstance is given in Livy, Hist. XXXIX. ch. 42.