Note 227 — Chapter VII · The Last Century of the Empire
Reading edition
Περὶ ἐνυπνίων (On Dreams) ch. 3. Ἔδει γαρ, οἶμαι, τοῦπαντὸς τούτου συμπαθοῦς τε ὄντος καὶ σύμπνου τὰ μέρη προσήκειν άλλήλοις, ἅτε ἑνὸς ὅλου τὰ μέλη τυγχάνοντα. Καὶ μή ποτε αἱ μάγων ἵυγγες αὖται· καὶ γὰρ θέλγεται παρ άλλήλων, ὢσπερ σημαίνεται· καὶ σοφὸς ὁ εἰδὼς τὴν τῶν μερῶν τοῦ κόσμου συγγένειαν. Ἔλκει γὰρ ἄλλο δἰ ἄλλου, ἔχων ἐνέχυρα παρόντα τῶν πλεῖστον ἀπόντων, καὶ φωνὰς, καὶ ὔλας καὶ σχήματα.... Evidently Synesius did not regard the magi as mere imposters.