Note 77 — Chapter V · CALSHOT CASTLE AND THE OLD SOUTH-EASTERN COAST.

As the passage is so important, I give it in full:—Ἀποτυποῦντες δ’ εἰς ἀστραγάλων ῥυθμοὺς κομίζουσιν εἴς τινα νῆσον προκειμένην μὲν τῆς Βρεττανικῆς, ὀνομαζομένην δὲ Ἴκτιν. κατὰ γὰρ τὰς ἀμπώτεις ἀναξηραινομένου τοῦ μεταξὺ τόπου ταῖς ἁμάξαις εἰς ταύτην κομίζουσι δαψιλῆ τὸν καττίτερον. Ἴδιον δέ τι συμβαίνει περὶ τὰς πλησίον νήσους τὰς μεταξὺ κειμένας τῆς τε Εὐρώπης καὶ τῆς Βρεττανικῆς. Κατὰ μὲν γὰρ τὰς πλημμυρίδας τοῦ μεταξὺ πόρου πληρουμένου νῆσοι φαίνονται, κατὰ δὲ τὰς ἀμπώτεις ἀποῤῥεούσης τῆς θαλάττης καὶ πολὺν τόπον ἀναξηραινούσης θεωροῦνται χεῤῥόνησοι.—Lib. v., cap. xxii., vol. i., p. 438. Ed. Dindorf. Leipsic, 1828-31. Pliny, as Wesseling remarks, in his note on this passage, quoted by Dindorf, vol. iv. p. 421, by some mistake, makes the Isle of Wight (Mictis) six days’ sail from England. See Sir G. C. Lewis’s Astronomy of the Ancients, chap. viii., sect. iii. p. 453.