Note 109 — Chapter XVIII · LITURGICAL PLAYS

Belethus, c. cxiii (P. L. ccii. 119) ‘fit enim in plerisque Ecclesiis ut cantato ultimo responso, cum candelis cereis et solemni processione eant ex choro ad locum quemdam, ubi imaginarium sepulcrum compositum est, in quod introducuntur aliquot in personis mulierum et discipulorum Ioannis et Petri, quorum alter altero citius revertitur, sicut Ioannes velocius cucurrit Petro, atque item alii quidam in personis angelorum qui Christum resurrexisse dixerunt a mortuis. Quo quidem facto personae eae redeunt ad chorum, referuntque ea quae viderint et audierint. Tunc chorus, audita Christi resurrectione, prorumpit in altam vocem, inquiens, Te Deum laudamus.’ It is to be observed that Belethus knows no Depositio and Elevatio. After the Adoratio, he has, like the older Roman liturgies, ‘crucifixus in suum locum reponi debet’ (c. xcviii). Durandus, vi. 87, has an account very similar to that of Belethus, but says ‘Si qui autem habent versus de hac representatione compositos, licet non authenticos non improbamus’; cf. also p. 27.