← Table of contents
The mediaeval stage, volume 1 (of 2)

Note 314 — Chapter IV · THE MINSTREL REPERTORY

Reading edition

Ælred (†1166), Speculum Charitatis, ii. 23 (P. L. cxcv. 571) ‘Videas aliquando hominem aperto ore quasi intercluso halitu expirare, non cantare, ac ridiculosa quadam vocis interceptione quasi minitari silentium; nunc agones morientium, vel extasim patientium imitari. Interim histrionicis quibusdam gestibus totum corpus agitatur, torquentur labia, rotant, ludunt humeri; et ad singulas quasque notas digitorum flexus respondet. Et haec ridiculosa dissolutio vocatur religio!... Vulgus ... miratur ... sed lascivas cantantium gesticulationes, meretricias vocum alternationes et infractiones, non sine cachinno risuque intuetur, ut eos non ad oratorium sed ad theatrum, non ad orandum, sed ad spectandum aestimes convenisse.’ Cf. op. cit. ii. 17 ‘Cum enim in tragediis vanisve carminibus quisquam iniuriatus fingitur, vel oppressus ... si quis haec, vel cum canuntur audiens, vel cernens si recitentur ... moveatur’; and Johannes de Janua, s.v. persona (cited Creizenach, i. 381) ‘Item persona dicitur histrio, repraesentator comoediarum, qui diversis modis personat diversas repraesentando personas.’ All these passages, like the ninth-century responsio of arch-bishop Leidradus referred to on p. 36, may be suspected of learning rather than actuality. As for the epitaph of the mime Vitalis (Riese, Anth. Lat. i. 2. 143; Baehrens, P. L. M. iii. 245), sometimes quoted in this connexion, it appears to be classical and not mediaeval at all; cf. Teuffel-Schwabe, §§ 8. 11; 32. 6. Probably this is also the case with the lines De Mimo iam Sene in Wright, Anecdota Literaria, 100, where again ‘theatra’ are mentioned.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings