Note 155 — Chapter II · MIMUS AND SCÔP

Const. of Roger de Mortival, § 46 (Dayman and Jones, Sarum Statutes, 76) ‘licet robustos corpore, laborem ad quem homo nascitur subire contemnentes, et in delicato otio sibi victum quaerere sub inepta laetitia saeculi eligentes, qui “menestralli” et quandoque “ludorum homines” vulgari eloquio nuncupantur, non quia tales sunt, sed quia opus Dei nostramque naturam conspicimus in eisdem, nostris domibus refectionis gratia aliquotiens toleremus,’ yet no money or goods convertible into money may be given them; ‘nec ad fabulas quas referunt, et quae in detractationibus, turpiloquio, scurrilitate consistunt, ullus voluntarium praebeat auditum, nec ad eas audiendas aures habeat prurientes, sed per obauditionem ab huiusmodi relatibus, quin potius latratibus, in quantum fieri poterit, excludantur, tamen nemo libenter invito referat auditori.’ They may, if they are not women, have their dole of bread, and keep peace from evil words. ‘Nec debet de huiusmodi personarum, quae infames sunt, laude, immo verius fraude, seu obloquio, aut alias vanae laudis praeconio, ecclesiasticus vir curare, cum nihil eo miserius sit praelato, qui luporum laudibus gloriatur.’ The statute is headed ‘De maledicis, adulatoribus, histrionibus, et detractoribus respuendis.’