Note 401 — Lecture VIII. GREEK AND CHRISTIAN THEOLOGY. II. The Moral Governor.
Reading edition
Plat. Rep. 2, pp. 379, 380; Tim. p. 41. Philo, de mund. opif. 24 (i. 17), de confus. ling. 35 (i. 432), θεῷ γὰρ τῷ πανηγεμόνι ἐμπρεπὲς οὐκ ἔδοξεν εἶναι τὴν ἐπὶ κακίαν ὁδὸν ἐν ψυχῇ λογικῇ δι’ ἑαυτοῦ δημιουργῆσαι· οὗ χάριν τοῖς μετ’ αὐτὸν ἐπέτρεψε τὴν τούτου τοῦ μέρους κατασκευήν: de profug. 13 (i. 556), ἀναγκαῖον οὖν ἡγήσατο τὴν κακῶν γένεσιν ἑτέροις ἀπονεῖμαι δημιουργοῖς τὴν δὲ τῶν ἀγαθῶν ἑαυτῷ μόνῳ: so also in the (probably) post-Philonean de Abraham. 28 (ii. 22). The other phase of the conception is stated by Celsus, not as a philosophical solution of the difficulty, but as one which might be taught to the vulgar, ἐξαρκεῖ δὲ εἰς πλῆθος εἰρῆσθαι ὡς ἐκ θεοῦ μὲν οὐκ ἔστι κακὰ ὕλῃ δὲ πρόσκειται.