Note 149 — Chapter VII · FROM THE ELECTION OF EADWARD TO THE BANISHMENT OF GODWINE.[1] 1042–1051.
Reading edition
Æthel. R. 375. “Tunc elevatus est sol et luna stetit in ordine suo, quando, Edwardo gloriâ et honore coronato, sacerdotes sapientiâ et sanctitate fulgebant, monasteria omni relligione pollebant, clerus in officio suo, populus stabat in gradu suo; videbatur etiam terra fecundior, aer salubrior, sol serenior, maris unda pacatior. Quoniam diu Rege pacifico regnante in uno vinculo pacis omnia convenirent, ut nihil pestilentiosum esset in aere, nihil in mari tempestuosum, in terrâ nihil infecundum, nihil inordinatum in clero, nihil in plebe tumultuosum.” It would be endless to contrast all these details with those found in the Chronicles and the Biographer. Even William of Malmesbury, comparatively sober as he is, goes too far when he says (ii. 196), “Denique eo regnante, nullus tumultus domesticus qui non citò comprimeretur, nullum bellum forinsecùs, omnia domi forisque quieta, omnia tranquilla.”