Note 1108 — Chapter VI · THE DANISH KINGS IN ENGLAND.[818] 1017–1042. (continued 2)
Reading edition
The Encomiast (iii. 1), after mentioning Æthelnoth’s refusal to crown Harold, continues; “Tandem desperatus abscessit, et episcopalem benedictionem adeo sprevit, ut non solum ipsam odiret benedictionem, verum etiam universam fugeret Christianitatis religionem. Namque, dum alii ecclesiam Christiano more missam audire subintrarent, ipse aut saltus canibus ad venandum cinxit, aut quibuslibet aliis vilissimis rebus occupavit, ut tantum declinare posset quod odivit.” There is also what seems to be an allusion to the alleged irreligion of Harold in a foreign Chronicle, the Annals of Hildesheim, Pertz, iii. 100; “Hiemali tempore Chnuht, rex Danorum et Anglorum, immatura morte præventus obivit, et Christiana religio ab ipso fideliter exculta periclitari cœpit.” Yet Harold is not mentioned, and the entry goes on with only partial accuracy; “Filius ejus junior, Haerdechunt nomine, regnum ipsius post eum consensu provincialium obtinuit.”