Note 1669 — Chapter IV · STUDIES OF THE FARMER.
Reading edition
Φράζεσθαι δ᾽, εὖτ᾽ ἂν γεράνου φωνὴν ἐπακούσῃς
ὑψόθεν ἐκ νεφέων ἐνιαύσια κεκληγυίης·
ἥτ᾽ ἀρότοιο τε σῆμα φέρει, καὶ χείματος ὥρην
δεικνύει ομβρηροῦ· κραδίην δ᾽ ἔδακ’ ἀνδρὸς ἀβούτεω.
Hesiod. Opp. et Dies, 448, sqq.
To the same purpose, Homer:—Il. γ. 3, sqq.
Ἠΰτε περ κλαγγὴ γεράνων πέλει οὐρανόθι πρὸ,
αἵτ᾽ ἐπεὶ οὖν χειμῶνα φύγον καὶ ἀθέσφατον ὄμβρον,
κλαγγῇ ταίγε πέτονται ἐπ’ Ὠκεανοῖο ῥοάων.
And Aristophanes:—(Av. 710, sqq.)
Πρῶτα μὲν ὥρας φαίνομεν ἡμεῖς ἦρος, χειμῶνος, ὀπώρας ·
Σπείρειν μὲν, ὅταν γέρανος κρώζουσ᾽ ἐς τὴν Λιβύην μεταχωρῇ,
καὶ πηδάλιον τότε ναυκλήρῳ φράζει κρεμάσαντι καθεύδειν.