Note 563 — Chapter V · THE PLACE OF GEOGRAPHY IN THE MEDIEVAL CLASSIFICATION OF KNOWLEDGE

“Tercia vero inquirit de terra, de eo quod ipsa inhabitatur et quod non habitatur; et ostenditur quantum est illud, quod inhabitatur et quot sunt partes eius magne, que sunt climata; et comprehendit habitaciones, quas contingit esse in unaquaque illarum in illa hora, et ubi sit locus cuiusque habitacionis, et ordinem eorum ex mundo; inquirit de eo, quod sequitur necessario ut accidat unicuique climatum habitacionum de revolucione mundi continenti totio et est revolucio diei et noctis propter situm terre in loco, in quo sunt sicut ortus et occasus et longitudo diei et noctis et brevitas et alia hiis similia” (ibid.). This passage, together with the greater part of the De divisione philosophiae, is drawn from Al-Fārābī’s book On the Enumeration of the Sciences. Al-Fārābī was a Moslem philosopher and Aristotelian of the tenth century. See Baur’s edition of the De div. phil., 1903, pp. 160, 314.