Note 163:1 — BOOK III.—EPITOME. (continued 2)
Charles Duke Yonge translation
Ovid gives the following derivation of the name February:
Februa Romani dixere piamina patres, Nunc quoque dant verbo plurima signa fidem Pontifices ab rege petunt et Flamine lanas, Queis veteri lingua Februa nomen erat. Quæque capit lictor domibus purgamina certis Torrida cum micâ farra vocantur idem. Nomen idem ramo qui cæsus ab arbore purâ Casta sacerdotum tempora fronde tegit. Ipse ego Flaminicam poscentem Februa vidi; Februa poscenti pinea virga data est. Denique quodcunque est quo pectora nostra piamur. Hoc apud intonsos nomen habebat avos. Mensis ab his dictus, secta quia pelle Luperci Omne solum lustrant, idque piamen habent. Aut quia placatis sunt tempora pura sepulchris. Tunc cum ferales præteriere dies.—Ov. Fasti, ii. 19.
(See Ovid, vol. i. p. 46, Bohn's Classical Library.)