Note 176 — LIBRO SETTIMO. STORIA DELLA CITTÀ DI ROMA NEL SECOLO UNDECIMO. (continued 3)
Renato Manzato translation
Homuncionem exilis staturae, despiciabilis parentelae: Gugl. di Malmsb., III, de gest. Anglor., nel Baronio Annal., ad a. 1061, n. 31. Residens in palatio, militiam Romanam quasi imperator regebat, dice Landolfo, Hist. Med., III, c. 15. Alfano, arcivescovo di Salerno, cantò di lui in un’ode, nella quale esclama:
Roma quid Scipionibus Caeterisque Quiritibus Debuit mage quam tibi? Cuius est studiis suae Nacta via potentiae.
A questo può paragonarsi il carme panegirico di Benzone su Enrico IV (IV, lib. 6), che non è meno azzeppato di reminiscenze romane:
Tantus es, o Caesar, quantus et orbis; Cis mare vel citra tu leo fortis, Presso namque tua calce dracone, Victor habes palmam cum Scipione.