Note 592 — LIBRO OTTAVO. STORIA DELLA CITTÀ DI ROMA NEL SECOLO DUODECIMO. (continued 3)
Renato Manzato translation
Goffredo di Viterbo, che scrisse intorno al 1180 (Murat., XII, 461): intendens Senatum extinguere cum ingenti militia Capitolium Romae conscendit — Senatus autem Populusq. Roman. — Papam — in momento repellunt. Ubi Papa (sicut audivimus) lapidibus magnis percussus, usque ad obitus sui diem, qui proxime secutus est, non sedit in sede. Sicardo (Murat., VII, 598): armata manu ascendit Capitolium; sed Romani inde ejecerunt eum. Sigberto, Cont. Praemonstr.: sed inde (dal Campidoglio) per Jordanum — perturbatus, infirmitate correptus, infra annum — moritur. Il giorno della morte è determinato dal Card. Aragon., p. 437, il quale dice soltanto: repentina morte praeventus; ed erra affermando che egli costringesse i Romani a rinnegare il Senato. Ottone di Frisinga, VII, c. 31, narra solamente: quotidianis cruciatibus ac taedio vitae affectus, infra anni spatium pontificatus sui diem obiit.