Note 565 — LIBRO OTTAVO. STORIA DELLA CITTÀ DI ROMA NEL SECOLO DUODECIMO. (continued 2)
Renato Manzato translation
La Bolla non ne descrive che i confini. Nomina dessa il Porticus Camellariae (non Cancellariae, come scrivono il Fea ed il Bunsen; infatti trovasi usato l’egual nome anche per altri luoghi in cui esistevano spaziose Camerae); il Clivus Argentarii, qui nunc descensus Leonis Prothi appellatur (vedi il Vol. III, p. 424); il Templum majus quod respicit super Alephantum (l’Elephantus herbarius). Ancora si tien nota financo dei gradus centum: exinde discendit per hortum S. Sergii usque in hortum, qui est sub Camellaria, veniens per gradus centum usque ad primum affinem. Quest’era ancora l’antica scalea dei cento gradini, di cui fa cenno Tacito ad occasione dell’assalto dei Vitelliani (qua Tarpeja rupe centum gradibus aditur): della sua positura contrastano fra loro gli archeologi. Si accenna eziandio ad una cavea in qua est petra versificata. Per l’intiero documento vedasi l’Ordo Rom., XI (Mabillon, Mus. It., II, 143).