← Table of contents
Storia della città di Roma nel medio evo, vol. 3/8

Note 304 — LIBRO QUINTO. LA CITTÀ DI ROMA DURANTE l’ETÀ DEI CAROLINGI, FINO ALL’ANNO 900. (continued 4)

Renato Manzato translation

Baronius, ad ann. 900. Per quel che riguarda la storia dei Papi, noi siamo adesso ristretti ai Cataloghi ed alle compilazioni di tempi posteriori. Il frammento περὶ τῶν πάπων, che va da Formoso a Giovanni X, trovasi nel Mai, Spicileg. Roman., V, 599 (che io vidi nel Cod. Ottob. 77, e nel Cod. Vat. 7143); è nella massima parte soltanto una traduzione da Bernardo Guidonis, i cui Flores cronicor. furono ivi parimenti editi dal Mai, fino a Gregorio VII. Alla stessa età appartengono i cattivi versi di Flodoardo di Reims, della metà del secolo decimo, editi dal Mabillon e poi dal Muratori, Script., III, II. La notizia ch’ei dà della fine di Stefano è tolta dall’inscrizione del suo sepolcro:

Visus ab hinc meritis dignam incutesse ruinam, Captus et ipse, sacraque abjectus sede, tenebris Carceris injicitur, vinclisque innectitur atris, Et suffocatum crudo premit ultio leto (p. 348).

La inscrizione sepolcrale:

Hoc Stephani Papae clauduntur membra locello: Sextus dictus erat ordine quippe Patrum. Hic primum repulit Formosi spurca superbi Culmina, qui invasit sedis Apostolicae. Concilium instituit, praesidii Pastor et ipsi, Leges satis fessis jure dedit famulis. Cumque pater multum certaret dogmate sancto Captus, et a sede pulsus, ad ima fuit. Carceris interea vinclis constrictus et uno (imo?) Strangulatus nerbo, exuit et hominem. Post decimumque regens sedem eum transtulit annum Sergius hinc Papa, funera sacra colens.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings