← Table of contents
Storia degli Italiani, vol. 04 (di 15)

Note 158 — CAPITOLO LI. La coltura pagana digrada, si amplia la cristiana.

Reading edition

... Nec te jucunda fronte fefellit Luxuries, prædulce malum, quæ dedita semper Corporis arbitriis, hebetat caligine sensus... Fingendaque sensibus addis Verba, quibus magni geminatur gratia doni... Quoties incanduit ore Confessus secreta rubor, nomenque beatum Injussæ scripsere manus! Et reliquum nitido detersit pollice somnum: Utque erat interjecta comas, turbata capillos, Mollibus assurgit stratis.

Questo mi sembra più felice del pariniano.

La similitudine del cavallo, cara a tutti i poeti da Giobbe in qua, eccola in lui pure (De nuptiis Mariæ):

Nobilis haud aliter sonipes, quem primus amoris Sollicitavit odor, tumidus, quatiensgue decoras Curvata cervice jubas, pharsalia rura Pervolat, et notos hinnitu flagitat amnes, Naribus accensis: mulcet fæcunda magistros Spes gregis, et pulchro gaudent armenta merito.

Nello stesso epitalamio descrive l'abitazione di Venere:

Hic habitat nullo constricta Licentia nodo, Et flecti faciles Iræ, vinoque madentes Excubiæ, Lacrymæque rudes, et gratus amantum Pallor, et in primis titubans Audacia furtis, Jucundique Metus, et non secura Voluptas, Et lasciva volant levibus Perjuria pennis. Hos inter petulans alta cervice Juventus Excludit senium luco.

Non saprei un passo d'Ovidio da contrapporre a questo, che ricorda Tibullo.

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings