← Table of contents
Storia degli Italiani, vol. 03 (di 15)

Note 222 — CAPITOLO XXXVIII. Imperatori stoici.

Reading edition

Sparziano, in Adriano, negli Scriptor. Hist. Augustæ. Ciò praticavasi già con Omero, poi in questi tempi con Virgilio. Narra Giulio Capitolino, che, interrogando Clodio Albino a questo modo l'Eneide, gli occorse quel del libro VI:

Hic rem romanam, magno turbante tumultu, Sistet equus, sternet Pœnos, Gallumque rebellem.

Alessandro Severo al modo stesso trovò:

Te manet imperium cœli, terræque, marisque;

e pensando applicarsi alle arti liberali, ebbe questa risposta:

Excudent alii spirantia mollius æra... Tu regere imperio populos, Romane, memento.

Vedi Lampridio in Alex. Severo. Non cadde questa superstizione col paganesimo. Sant'Agostino (Ep. 55 ad Januar.) la nota e la condanna; e così il concilio d'Agda col nome di sorti dei Santi: e Gregorio di Tours (Hist. Franc., IV. 6) scrive: Positis clerici tribus libris super altare, idest Prophetiæ, Apostoli atque Evangeliorum, oraverunt ad Dominum ut Christiano quid eveniret ostenderet. Aperto igitur omnium Prophetarum libro, reperiunt: — Auferam maceriam ejus». E nel lib. V. 49: Mœstus turbatusque ingressus oratorium, davidici carminis sumo librum, in quo ita repertum est: — Eduxit eos in spe, et non timuerunt».

Explore with AITake your curiosity a little further.

Reading settings