Note 195 — CAPITOLO XXXIV. Prosperità materiale e depravazione morale. Lo stoicismo. (continued 2)
Reading edition
Striges, ut ait Verrius, Græci στρίγας appellant, a quo maleficis mulieribus nomen inditum est; quas volaticas etiam vocant. Festo. — E. Plinio: Fabulosum arbitror de strigibus, ubera eas infantium labris immulgere; e altrove: Post sepulturam visorum quoque exempla sunt. — Apulejo, Metam. 5: Scelestarum strigarum nequitia. — Petronio, Fragm. 63: Cum puerum mater misella piangeret, subito strigæ cœperunt... jam strigæ puerum involaverunt, et supposuerunt stramenticium.
Lucano (lib. VI) descrive i patti col diavolo e le stregherie, come potrebbe fare un cinquecentista:
Quis labor hic superis cantus herbasque sequendi Spernendique timor? Cujus commercia pacti Obstrictos habuere Deos? An habent hæc carmina certum Imperiosa Deum, qui mundum cogere quidquid Cogitur ipse potest?
E Sereno Samonico (cap. 59):
Præterea si forte premit strix atra puellos, Virosa immulgens exertis ubera labris, Allia præcepit Titini sententia necti.
I due versi conservatici da Festo come preservativi, sono scorrettissimi; Dachery gli emenda così:
Στρίγγ’ ἀποπέμπειν νυκτίνομαν, στρίγγα τ’ἀλαὸν, Ορνιν ἀνώνυμον, ὼκυπόρους ἐπὶ νῆας ἐλαύνειν.
— La strige rimovi notte-mangiante; la sucida strige, uccello ferale, fuga nelle veloci navi.
I passi di antichi, attestanti le magiche arti, sono prodotti da Delrio, Disquisitiones magicæ, lib. II. qu. 9, e passim.