Note 245 — CAPITOLO XXVIII. Italia alla morte di Cesare.

Sæpissime et legi et audivi, nihil mali esse in morte, in qua si resideat sensus, immortalitas illa potius quam mors ducenda est: sin sit amissus, nulla videri miseria debeat quæ non sentiatur. Ad fam., V. 16. — Una ratio videtur, quidquid evenerit ferre moderate, præsertim cum omnium rerum mors sit extremum. Ivi, VI. 2. — Sed de illa . . . sors viderit, aut siquis est qui curet Deus. Ad Attico, IV. 10. — Poi in piena udienza (pro Cluentio, 61) diceva: Si quid animi ac virtutis habuisset, mortem ducimur, ut existimemus illum apud inferos impiorum supplicia per ferre . . . Quæ si falsa sunt, id quod omnes intelligunt, quid ei tandem aliud mors eripuit præter sensum doloris? — Pro Rabirio dice il preciso opposto.