Note 244 — II. THE COLOSSIAN HERESY.
Reading edition
B.J. l.c. § 2 γάμου μὲν ὑπεροψία παρ’ αὐτοῖς ... τὰς τῶν γυναίκων ἀσελγείας φυλασσόμενοι καὶ μηδεμίαν τηρεῖν πεπεισμένοι τὴν πρὸς ἕνα πίστιν, Ant. xviii. 1. 5; Philo Fragm. p. 633 γάμον παρῃτήσαντο μετὰ τοῦ διαφερόντως ἀσκεῖν ἐγκράτειαν· Ἐσσαίων γὰρ οὐδεις ἄγεται γυναῖκα, δίοτι φίλαυτον ἡ γυνὴ καὶ ζηλότυπον οὐ μετρίως καὶ δεινὸν ἀνδρὸς ἤθη παρασαλεῦσαι, with more to the same purpose. This peculiarity astonished the heathen Pliny, N.H. v. 15, ‘gens sola et in toto orbe præter ceteros mira, sine ulla femina, venere abdicata.... In diem ex æquo convenarum turba renascitur large frequentantibus.... Ita per sæculorum millia (incredibile dictu) gens æterna est, in qua nemo nascitur. Tam fœcunda illis aliorum vitæ pœnitentia est.’